Θαυμάσια χάρη

Θαυμάσια χάρη, τι γλυκιά, που έσωσε κι εμέ,
Χαμένος ήμουν, μ’ εύρηκε και μ’ ελευθέρωσε!

Η χάρη με παρηγορεί τους φόβους μου σκορπά,
Μου δίν’ ελπίδα και χαρά, τους δισταγμούς νικά!

Και σε παγίδες αν βρεθώ, κινδύνους, πειρασμούς,
Αρκεί σε με η χάρη Του, η χάρη του Θεού!

Και σαν τελειώσ’ αυτή η ζωή της θλίψης, της φθοράς,
Θ’ αρχίσει πείρα θαυμαστή αιώνιας χαράς!

Και χίλια χρόνια ‘κει ψηλά θα είν’ απλώς αρχή,
Τη δόξα του Θεού θα υμνώ αιώνια τη λαμπρή!