Ω Κύριε μου πόσο σε θαυμάζω

Επωδός
Τότ’ η ψυχή μου ψάλλει και υμνεί
Τη δόξα Σου, τη θαυμαστή,
Και μέσ’ απ’ τη καρδιά μου ταπεινά
Σ’ ευχαριστώ για όλα αυτά.

Όταν κοιτώ τα πλάτη του πελάγου
Τα όρη τα ψηλά, τους κεραυνούς,
Μεγαλοπρέπεια είσαι ντυμένος
Και κυβερνάς Εσύ τους ουρανούς.

Σαν θυμηθώ ότι Εσύ Θεέ μου
Για με τον άθλιο κι αμαρτωλό,
Το Μόνο Σου Υιό δεν ελυπήθης
Αλλά Τον είδες πάνω στο Σταυρό.

Κι όταν σκεφθώ πως ο Σωτήρας θα ’ρθει
Να με αρπάξει για τον ουρανό
Κι εκεί μπροστά, στο θρόνο του Πατέρα,
Δίκαιος κι άγιος θα παρασταθώ.