Και έ
Μια μέρα ξαφνικά με β
Και ά
Επωδός
Με α
Δώσ’ μου χάρη στον αγρό για ψυχ
Και κο
Ποθούσα στη ζωή να βρω λίγη χαρά
Και ένα φίλο που να μ’ αγαπά.
Ευρήκα το Χριστό, φίλο πραγματικό,
Και ένα σύντροφο παντοτινό!
Τώρα ο Ιησούς με οδηγεί πιστά
Και το τιμόνι της ζωής κρατεί!
Νοιώθω να μου μιλά, το χέρι μου βαστά,
Σε δροσερές πηγές με οδηγεί!
Αυτός είν’ ο Χριστός, Σωτήρας μου πιστός,
Κι εσένα, φίλε μου, σε αγαπά!
Αν έρθει στη ζωή, θα βρεις παρηγοριά,
Θα σου γεμίσει την καρδιά χαρά!
