Η Έξοδος των Ισραηλιτών

Στην Αίγυπτο κι εγώ εδούλευα,
Εδούλευα στον Φαραώ
Κι ο πόνος της ψυχής ήταν πολύ βαρύς
Μακριά απ’ το Θεό, μακριά Του, στη σκοτεινιά.

Μα, μέσα μου η ελπίδα φώλιαζε
Πως φως θα λάμψει απ’ ουρανού,
Το φως του ερχομού, του Ελευθερωτού
Να δώσει στην ψυχή τη δόξα και τη χαρά.

Και ήρθε η μέρα, η μέρα η λαμπρή
Που έσκυψε κάτω στη γη
Ο Μέγας Βασιλιάς στη χώρα της σκλαβιάς
Και του βασανισμού που είχε ο λαός Αυτού.

Και τότε άνοιξε η θάλασσα,
Τα κύματα σαν τα βουνά,
Και πέρασ’ από ’κεί για την ωραία γη,
Τη χώρα του Θεού κοντά Του στη θεία χαρά.