Δεν υπάρχουνε
Με μια γλώσσα
Ψιθυρίζει ω
Είναι ώρες που στέκομαι και κοιτάζω τ’ αστέρια,
Τη γαλήνια τη θάλασσα, το βαθύ ουρανό.
Και απλώνω σε Σένα ναι, τα φτωχά μου τα χέρια
Με τα μάτια δακρύβρεχτα με το στόμα κλειστό. (2 φορές)
Κι είναι ώρες που βλέποντας το δικό Σου το χέρι
Να σκουπίζει τα δάκρυα ν’ ακουμπά στην πληγή.
Νιώθω μέσα μου γύρω μου της πνοής Σου τ’ αγέρι
Και τα λόγια τ’ ανείπωτα, τα ακούς στην σιωπή. (2 φορές)
