Σαν θυμάμαι που βρισκόμουν

Επλανιόμουν στα σκοτάδια,
Δίχως νόημα η ζωή,
Θεωρίες κι υποσχέσεις
Και ανθρώπινα γιατί.

Μα σαν άκουσα το Λόγο,
Σκίρτησα από χαρά!
Πήρα στα χέρια τη Γραφή Μου
Και πέταξα πολύ ψηλά!

Βρήκα αλήθεια, βρήκα αγάπη,
Ειρήνη βρήκα και χαρά!
Τώρα πετώ για τα ουράνια,
Τίποτε πια δε με κρατά!

Ω! μην αργείς, γλυκέ Ιησού μου,
Να ‘ρθεις να φύγουμε μαζί!
Ποθώ να δω το πρόσωπό Σου
Να ζήσω στην ωραία γη!