Ρωτούσα για συμπόνια, ζητούσα τη χα
Πάντα τους γύρω μου ρωτ
Αν τάχα θα μπορ
Επωδός
Μια ιστο
που ήταν γραμ
μου είχαν κ
μου είχαν κ
Τότε που έψαχνα στα σκότη
Και ξόδεψα τη νιότη και έμεινα φτωχός!
Τότε π’ ανήμπορος σερνόμουν
Κι όλο απελπιζόμουν πως θα βρω λίγο φως!
Μια ιστορία είν’ η ζωή μου
που ήταν γραμμένη με στεναγμούς!
Ο πόνος μαζί κι η θλίψη
μου είχαν κρύψει και τους ουρανούς!
Ο πόνος μαζί κι η θλίψη
μου είχαν κρύψει και τους ουρανούς!
Ξάφνου, ουράνιο αστέρι βγαίνει
Και στην καρδιά ανεβαίνει ελπίδα και χαρά!
Λόγια ολόδροσα, σταλμένα
Απ’ το Θεό για μένα, μ’ αγγίζουν τρυφερά!
Μια ιστορία είν’ η ζωή μου
που ήταν γραμμένη με στεναγμούς!
Μα ξάφνου λαμπρό αστέρι
ελπίδα φέρνει απ’ τους ουρανούς!
Μα ξάφνου λαμπρό αστέρι
ελπίδα φέρνει απ’ τους ουρανούς!
Μάθε, μου λέγει, πως αγάπη
Θα βρεις στο μονοπάτι που πάει στο Γολγοθά!
Μάθε στα πόδια του Κυρίου
Την πίκρα του φορτίου ν’ αφήσεις απαλά!
Επωδός Β’
Μια ιστορία είν’ η ζωή μου
που’χει τη λάμψη του λυτρωμού!
Χριστέ μου, γλυκέ Σωτήρα,
από Σένα πήρα ζωή τ’ ουρανού!
Χριστέ μου, γλυκέ Σωτήρα,
από Σένα πήρα ζωή τ’ ουρανού!