Μες στον τραχύ μου το δρόμο

Επωδός
Και τα βουνά χαμηλώνουν
Των θλίψεων μου με Σε,
Σύννεφα σαν με κυκλώνουν,
Ο ήλιος είσαι για με.

Με της ψυχής μου τα μάτια
Όταν Εσένα κοιτάζω,
Καθόλου εγώ δε διστάζω
Να προχωρήσω μπροστά.

Ώσπου να φθάσω στο τέρμα,
Μπρος στην ουράνια την πύλη,
Κράτα με από το χέρι,
Ω Κύριε μου, Εσύ.

Ω, πλήρωνε με με Πνεύμα,
Για να μπορώ να νικάω
Τους πειρασμούς που για μένα
Είναι φορτίο βαρύ.