Δοξασμένο τ’ ονομά Σου

Επωδός
Έπρεπε εγώ να είχα χαθεί,
Να γίνω φωτιά, να γίνω σπονδή
Κι ήρθες Εσύ και πέθανες για μένα,
Και πέθανες για μένα
Και μου ’δωσες ζωή, και μου ’δωσες ζωή.

Ζούσα μες στην αμαρτία πρώτα
Και μ’ έφθειρε ο χρόνος
Κι ο μισθός της αμαρτίας ήταν
Ήταν θάνατος και πόνος.

Τώρα νιώθω της καρδιάς το δάκρυ
Να κυλάει για Σένα
Και θαρρώ πως αναβλύζει πάλι
Τ’ άγιο Σου αίμα.

Ο καρπός του Πνεύματος Σου είναι
Η ζωή για μένα
Και ζητώ να με γεμίζει πάντα
Τ’ Άγιο Σου Πνεύμα.