Έμαθα να είμαι ευτυχισμένος

Έμαθα να είμαι ευτυχισμένος
Μέσα σε κύματα και μπόρες
Σε υψικάμινους και ώρες
Καθώς κυλάνε σαν αιώνες

Γιατί κατάλαβα πως Είσαι
Μέσα στο ψέμα η μόνη αλήθεια
Και δεν ακούω παραμύθια
Εσένα έχω για βοήθεια

Επωδός
Το ταξίδι αυτό είναι προσωπικό
Σ’ ανηφόρι πονεμένο και στενό.
Με Καλεί να περπατήσω και Αυτόν ν’ ακολουθώ
Το εγώ μου να τ’ αφήσω, το σταυρό μου να κρατώ
Κι απ’ Αυτόν, και μ’ Αυτόν, και γι’ Αυτόν, να ζήσω

Δεν με πτοούν οι δυσκολίες
Βλέπω στο τέρμα αυτού του δρόμου
Νιώθω το πλήγωμα του ώμου
Μα η χαρά υπάρχει εντός μου

Γιατί το χέρι μου κρατάει
Εκείνος που Με αγαπάει
Με οδηγεί και Με φυλάει
Σ’ αιώνια δόξα να Με πάει

Κλείσιμο
(2 φορές)